سندرم تونل کارپال و درمان آن

آرتروز ستون فقرات
آرتروز ستون فقرات
خرداد ۱۰, ۱۳۹۷
آسیب ورزشی
آسیب ورزشی ، دلایل و روش های درمان
تیر ۲۰, ۱۳۹۷
سندرم تونل کارپال

سندرم تونل کارپال

سندرم تونل کارپال یکی از شایع ترین دلایل درد مچ دست است که در نتیجه وارد شدن فشار به عصب مدیان هنگام عبور از درون تونل مچ دستی رخ می دهد.

عصب مدیان عصبی است که به برخی انگشتان و کف دست عصب دهی می کند و هرگونه آسیب و فشاری به آن سبب بروز علائم سندرم تونل کارپال می شود.

عصب مدیان یک عصب حسی و حرکتی است که موجب تحریک عضلات برجستگی کف دست و کنار انگشت شست می شود.

تورم تاندون های خم کننده انگشتان و غلاف اطراف آنها که از درون این فضا عبور می کنند مهم ترین علت درد مچ دست در تنگی تونل کارپال است.

این تاندون ها در اثر حرکات مکرر و مداوم مچ دست و انگشتان طی فعالیت هایی مانند تایپ کردن ، پیانو زدن و .. متورم شده و سبب کاهش فشای داخلی تونل کارپال می شوند.

همچنین تنگ شدن فشای داخلی کانال کارپ به دلایل همچون وجود تومور یا کیست و یا بدجوش خوردن شکستگی قبلی و تغییر شکل استخوان های مچ دست می تواند فشار زیادی به این عصب وارد کند.

احتمتال ابتلا به این بیماری در زنان در سنین 30 تا 55 سال بیشتر از سایرین است.

در صورت پیشرفت بیماری و عدم درمان با روش های موثری همچون فیزیوتراپی دست ممکن است کاهش دائمی حس دست و انگستان رخ دهد.

علائم سندرم تونل کارپال

  • سوزن سوزن شدن ، گز گز و بی حسی کف دست و انگشتان
  • تشدید درد هنگام حرکت دادن دست و استفاده از آن
  • کاهش قدرت دست
  • آتروفی و لاغر شدن عضلات دست
  • کاهش حس انگشتان دست
  • عدم توانایی در انجام حرکات طریف و گرفتن اجسام درد دست در موارد پیشرفته بیماری

دلایل و عوامل خطر

  • استفاده بیش از حد از مچ دست
  • قرار گرفتن مچ دست در وضعیت خم به مدت طولانی
  • انجام حرکات تکراری با مچ دست (این بیماری در افراد نقاش ، تایپیست ، خطاط ، نجار و سایر افرادی که فعالیت زیادی با دست خود دارند بیشتر دیده می شود.)
  • زنان در دوران بارداری و پس از زایمان و در دوران یائسگی بیشتر از سایر افراد در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.
  • بیماری های زمینه ای مثل دیابت و بیماری های غده تیروئید احتمال ابتلا به این بیماری و درد مچ دست را افزایش می دهند.
  • سابقه آسیب دیدگی قبلی مچ دست بخصوص شکستگی مچ دست.

درمان سندرم تونل کارپال

برای درمان این بیماری و دران درد مچ دست در قدم اول باید میزان فعالیت مچ دست را کاهش داد و از انجام فعالیت هایی که مستلزم وارد شدن فشار به مچ دست هستند اجتناب کرد.

استفاده از مچ بند طبی و آتل مچ دست با کاهش تحرک مچ دست به کاهش درد و فراهم آوردن فرصت ترمیم آسیب ایجاد شده کمک می کند.

برای کاهش درد می توانید از داروهای مسکن مانند استامینوفن و ایبوپرفن استفاده کنید.

تزریق داروهای استروئیدی در داخل کانل کارپال در موارد درد شدید مچ دست به تسکین درد کمک می کند.

درمان غیر جراحی درد مچ دست در بیماری سندرم تونل کارپال با فیزیوتراپی مچ دست در بسیاری از موارد موفقیت آمیز است.
متخصص فیزیوتراپی تمرینات کششی و تقویتی مخصوص مچ دست را متناسب با شرایط بیمار و شدت بیماری وی تنظیم و به بیمار آموزش می دهد.
تمرینات فیزیوتراپی مچ دست تا حد زیادی قابلیت حرکتی مچ دست را بهبود بخشیده و به تسکین و از بین بردن درد و سایر علائم کمک می کند.

در صورتی که روش های ذکر شده نتواند به کاهش مشکلات بیمار کمک کند و یا بیماری به حدی پیشرفت کرده باشد که با روش های غیر جراحی درمان نشود عمل جراحی مچ دست انجام می گیرد.
در طی جراحی که با یک شکاف بر روی مچ دست انجام می گیرد، رباط عرضی مچ دست پاره می شود تا فشار درون کانال کارپال کاهش یابد.

پس از جراحی نیز باید تمرینات فیزیوتراپی مچ دست تحت نظر فیزیوتراپیست بطور منظم انجام گرفته تا عوارض جراحی به خداقل رسیده و قدرت مچ دست در کمترین زمان ممکن به وضعیت طبیعی بازگردد.

 

در کلینیک فیزیوتراپی سپه در تهران خیابان امام خمینی ، چهارراه کارون کلیه خدمات فیزیوتراپی مچ دست برای درمان سندرم تونل کارپال با استفاده از بروزترین متدهای درمانی انجام می گیرد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *